Dit kasteel, gebouwd aan het einde van de Renaissance in de regio Agenais in het zuidwesten Frankrijk, kijkt uit op de Garonne. Het heeft veel van zijn oorspronkelijke architectuur behouden, waaronder de opmerkelijke grote trap en enkele onderscheidende elementen van de interieurversiering uit de late 17e eeuw. Vier eeuwen later wacht het op een nieuwe eigenaar om het volgende hoofdstuk in zijn geschiedenis te schrijven. Het landgoed beslaat meer dan 5 hectare, waarvan 4 hectare landbouwgrond momenteel in gebruik zijn. De gebouwen bestaan uit de seigneuriale vleugel van het kasteel, met uitzicht op een oostgeoriënteerde Terras, en een poorthuis dat voorheen voorzien was van een zweefbrug. Op de hoofdverdieping zijn bijna 500 m2 aan ontvangstruimtes in een enfilade ingericht: een voormalige grote zaal van 160 m2, twee voormalig salon met elk 80 m2 en twee 40 m2 ruimtes binnen de hoekpaviljoenen. In het midden van de compositie leidt de grote trap naar een volledig gewelfde kelder, terwijl de bovenste verdieping een onvoltooide kamer bevat. De geschiedenis van dit kasteel begint in de late 13e eeuw, toen een fort werd gebouwd op een voorgebergte om het dal te controleren. Het gebied ging herhaaldelijk tussen Engelse en Franse heerschappij tot aan het einde van de Honderdjarige Oorlog. Aan het einde van de 16e eeuw werd het fort ontmanteld om plaats te maken voor een comfortabelere en prestigieuze residentie. Deze ambitieuze aristocratische constructie, kenmerkend voor het bewind van Hendrik IV, onderscheidt zich door zijn manieristische architectuur: mullioned ramen omlijst met diamantpuntige rustieke steenwerk, strenge symmetrie en een verfijnde architectonische compositie. Tijdens de regering van Lodewijk XIV werden de grondgebieden verheven tot een markies, en het kasteel werd versierd met rijkelijk verfijnde interieurs. Er zijn enkele opmerkelijke kenmerken bewaard gebleven, waaronder een uitgebreid gesneden Open haard en een gewelfde plafond versierd met een fresco van Flora, de Romeinse bloemengodin, die wordt toegeschreven aan de school van Nicolas Poussin. Het kasteel werd tijdens de Franse Revolutie in beslag genomen en vervolgens verwaarloosd tot 1818, toen een sloopcampagne begon. Gelukkig werd het werk gestopt en alleen de bovenste verdieping was verloren gegaan. Tijdens de 19e eeuw werd het voormalige herenhuis zelfs gebruikt als tabakdrogerij. Het kasteel wacht op een grote restauratie. De royale proporties, de hoge plafonds, de monumentale trap en de nog bestaande decoratieve elementen getuigen nog steeds van de vroegere pracht. De sierlijke, harmonieuze architectuur biedt een opmerkelijk potentieel voor een restauratieproject, hetzij als privéwoning of voor een ander gebruik dat verenigbaar is met het karakter van het pand. Geïnspireerd en klaar om dit kasteel te ontdekken? Wij zullen u graag kennis laten maken met de architectuur, de geschiedenis en de mogelijkheden van restauratie ervan. Niet onderworpen aan een energieprestatiecertificaat (DPE). Deze woning wordt aangeboden door een Commercieel-agent (eenmanszaak). Uw adviseur van Leyrit & Turpeaux: Florent Turpeau Commercieel agent (eenmanszaak) RSAC 901163261