In de Provence, in het departement Yonne, is La Motte des Ouches langs een verrassend precieze as uitgestrekt. Vanuit de ingang wordt het oog getrokken naar een bibliotheek onder stenen arcades uit de 16e eeuw, die door de tuinen gaat en daarna achter hen op de duivenbank rust. Dit perspectief onthult de lay-out van het pand, waar het hoofdhuis, boerderijgebouwen en buitenruimtes ooit een samenhangend geheel vormden. Het landhuis werd voor het eerst genoemd in 1554, maar is door de eeuwen heen geëvolueerd met behoud van de geest van zijn verschillende tijdperken. Steen, balken, terracotta vloertegels, onregelmatige openingen en dikke muren bepalen nog steeds zijn karakter. Rondom de Huis liggen een grindhof, een rijpe boomgaard, aangelegde tuinen, een schuur en oude stallen die de aanwezigheid van het huis verlengen. Een huis in lagen De 250 m2 woonruimte is verdeeld over acht hoofdkamers, waaronder vier slaapkamers. De plattegrond behoudt de lay-out van een oude Huis, met kamers die in elkaar vloeien en ruimtes van verschillende verhoudingen. De receptie, de eetkamer en de bibliotheek vormen het hart van de Huis. Steen, hout, terracottategels en historische pleisterwerk geven de interieurs hun karakter. De arcades uit de 16e eeuw behoren tot de meest opmerkelijke kenmerken van het landhuis. Ze creëren visuele verbindingen tussen de binnenplaats, de kamers en het Tuin, terwijl de stenen spiraaltrappen de leeftijd van het gebouw oproepen. De huidige eigenaar, een in Californië gevestigde architect, kocht La Motte des Ouches in 2023 en ondernam verschillende renovatieprojecten. De slaapkamer en badkamer waren Gerenoveerd, het dak werd vervangen, het elektrische systeem werd verbeterd en de slaapkamers werden uitgerust met Airconditioning. Deze verbeteringen vergrootten het comfort van het huis, terwijl de historische materialen, ruime kamers en elementen die uit verschillende tijdperken zijn geërfd, behouden blijven. De hedendaagse elementen passen zo naadloos bij de bestaande structuur. Langs de as van de DOVECOTE Outside, het 4.700 m2 van Grond omvat een grind binnenplaats, een aangelegde Tuin, een boomgaard en de voormalige bijgebouwen. Afgezien van de hoofdstructuur, voegt het Zwembad een meer hedendaagse touch toe terwijl het karakter van het landhuis en zijn omgeving behouden blijft. Vanaf de Huis zijn de verschillende kenmerken van het pand te zien. Met name loopt een centrale as door het hele terrein van de poort tot aan de duivenbak, waardoor continuïteit ontstaat tussen de gebouwen en de buitenruimtes. De bijgebouwen omvatten een stenen schuur, voormalige stallen, een wijnkelder, een zomerkeuken en de duivenbak. Deze verschillende structuren kunnen hun huidige gebruik behouden of worden aangepast voor nieuwe projecten: een werkplaats, ontvangstruimte, afzonderlijke gastenkamers, een werkruimte of een ruimte die is gewijd aan een collectie. Zij vormen een integraal onderdeel van het pand en bieden talrijke mogelijkheden tot renovatie. Een Burgundische locatie La Motte des Ouches ligt in de Provence, in het departement Yonne, in hartje Bourgondië, waar historische landelijke landgoederen vaak een hoofd Huis, boerderijgebouwen, een Tuin en Grond achter één enkele poort combineren. Het landhuis past perfect bij dit landschap. De stenen muren, de duivenbak, de oude stallen en de compacte lay-out zijn onafscheidelijk van de Grond waarop het gebouwd is. De visie van de architect-eigenaar biedt echter een nieuw perspectief op dit erfgoed. De Huis blijft diep Bourgondië, terwijl de restauratie afwijkt van het verwachte repertoire van het Franse land Huis Deze aanpak wordt weerspiegeld in de algemene balans van het pand: een historische residentie op huishoudelijke schaal, bijgebouwen die groot genoeg zijn om nieuwe toepassingen te voorzien en een ruim terrein dat altijd is ontworpen met het dagelijks leven in gedachten. Ik waardeer vooral de manier waarop de visie van de architect dit heeft veranderd Huis. Door zijn interventie is het mogelijk geworden om zich aan te passen aan een meer hedendaagse levensstijl, terwijl de materialen, proporties en sporen van de verschillende tijdperken behouden blijven. Het comfort is naadloos geïntegreerd in de bestaande structuur, zonder de geschiedenis van het terrein te overschaduwen. De bijgebouwen en de overgebleven ruimtes bieden nu dezelfde vrijheid: de vrijheid om nieuwe toepassingen voor te stellen en op hun beurt de transformatie van La Motte des Ouches voort te zetten. Alexis Mouchet