Ik besloot mijn Appartement op een gewone ochtend te verkopen terwijl ik naar een foto op de koelkast keek: ik zit op een bank, twee kleinkinderen met gescheurde knieën en een ijsje dat te snel smelt. Op dat moment besefte ik dat ik niet langer de 'grootmoeder wilde zijn die met de auto aankomt', maar eerder degene die erbij was, zelfs als het alleen maar was om van het raam af te groeten. Toen ik deze Huis zag van de grond naar de lucht in Costavina in de gemeente Pergine Valsugana, allemaal in nood van renovatie, was ik niet bang. - Nee, dat is niet zo. Ik keek voorbij de muren die moeten worden gerepareerd en de ietwat vermoeide trappen. Ik zag een idee, een mogelijke toekomst. Een plek om samen te groeien zonder op de tenen van elkaar te lopen. Het project is duidelijk, eenvoudig en slim: twee onafhankelijke eenheden. Ik heb me al voorgesteld op de eerste verdieping in een gezellige Appartement met één kamer, mijn lichte keuken en een fauteuil bij het raam - een ruimte die volledig van mij is en waarin ik makkelijk kan leven en waar ik zelfstandig kan blijven zoals ik altijd ben geweest. Bovenop zou het huis van mijn zoon en zijn familie op twee niveaus vorm krijgen: met een grote open ruimte en badkamer op de tweede verdieping en onderdak met twee slaapkamers; ze zouden eindelijk genoeg ruimte hebben voor de creatieve rommel van kinderenverspreide speelgoed en gelach dat door de trap weerklinkt. Ik voelde ze dichtbij, maar niet in mijn huis, ik wist dat ze er waren zonder in te storen in hun leven. Ze weten dat ik er ben zonder op mij te rekenen. Deze Huis is het perfecte compromis tussen nabijheid en vrijheid het gaat erom elkaar te helpen Overig terwijl we toch onze eigen intimiteit behouden; koffie delen in de ochtend of een geïmproviseerd diner maar ook deuren sluiten om te genieten van wat stilte alleen tijd. Het gaat niet alleen om renovatie, maar ook om het maken van levenskeuzes, om verstandig en toch oprecht vooruit te denken, om een ruimte te creëren waar kleinkinderen kunnen opgroeien in de wetenschap dat oma slechts een vlucht verwijderd is in plaats van over de stad heen. Nu is het de beurt aan iemand anders om dit verhaal voort te zetten. Misschien een andere familie of misschien een Investering of misschien iemand die dezelfde dromen heeft als ik. Want sommige huizen wachten niet alleen op nieuwe muren... ze wachten op nieuwe levens vol verhalen.